|
Een heilig perspectief op hoe het leven zou moeten zijn gaat gepaard met verdriet en woede over de realiteit van de gebrokenheid van het bestaan. Ik kan niet anders dan proberen het leven leefbaarder te maken, door een poging te doen om iets te veranderen aan de zaken waar ik tegen oploop. Dat begon met een deelname aan het leerlingenparlement op school, één van de eerste frustrerende systemen waar ik mee in aanraking kwam. Het zette zich voort in een studie van en inzet voor diverse onderwijsvernieuwingen.
De realiteit van de kerkelijke praktijk was voor mij ook een frustratie; hoe kan een religie zichzelf verklaren tot enige waarheid, daarmee het heilige claimen voor een selecte groepering en anderen daarvan uitsluiten? In mijn ogen is dat een heilloze zaak. Ik besloot mijn blik dus te verruimen en vond bij andere godsdiensten en buiten de kerken veel heilige inspiratie. Het bracht me tot het inzicht dat de waarheid veel gezichtspunten heeft, en dat het verplaatsen in andere gezichtspunten ook je zicht op de waarheid vergroot. Door de christelijke kerk te verlaten kon ik ‘God’ op het spoor blijven, al zal ik niet beweren dat ‘hij, zij of het’ niet in de kerken te vinden is. In mijn huidige woonplaats bezoek ik soms de Universele Erediensten van de Soefi-beweging en neem ik deel aan een multicultureel platform, getiteld ‘Bekend Maakt Bemind’.
Via een omweg ben ik weer met kerken in aanraking gekomen, door de inzet voor het behoud van religieus erfgoed. Samen met andere Hilversummers zet ik me in voor het behoud en de herbestemming van de Clemenskerk, een prachtig rijksmonument uit 1914. Mijn betrokkenheid bij religieus erfgoed groeide door mijn inzet voor het burgerinitiatief de Task Force Toekomst Kerkgebouwen en door de activiteiten in het Jaar van het Religieus Erfgoed 2008. Ik fungeer nu geregeld als vraagbaak voor media of studenten over de maatschappelijke actualiteit rond dit erfgoed.
De problemen rond het behoud van het religieus erfgoed maken duidelijk hoe de christelijke kerken de aansluiting met de samenleving zijn kwijtgeraakt; veel bijzondere religieuze architectuur en kunst en de bijbehorende kennis gaat op dit moment verloren. De kerken lijken ook geen antwoord te kunnen bieden op de zingevingsvragen van mensen in deze tijd, ze zitten teveel vast in het oude stramien. Ik maak daarom studie van het grensvlak van religie en cultuur, omdat daarin naar mijn mening de aanknopingspunten liggen voor de aansluiting van godsdiensten met de nieuwe tijd. Via publicaties en presentaties deel ik mijn kennis en inzichten op dit gebied. Over mijn werkzaamheden is meer te lezen op www.doorjelsma.nl
Deze website heb ik in 2005 opgezet omdat ik constateerde dat het besef van de gelijkwaardigheid van alle godsdiensten en levensovertuigingen nog maar weinig in de samenleving was doorgedrongen, terwijl dat wel een essentiele voorwaarde is voor een gezamenlijke toekomst. Informatie en handvatten voor de interreligieuze praktijk heb ik hier zoveel mogelijk gebundeld, in de hoop dat dit anderen tot nut kan zijn en inspireert. De website is sindsdien maar beperkt geactualiseerd; mijn excuses voor eventuele niet-werkende links. Mocht u willen reageren op de inhoud van deze website, dan kan dat via dit email-adres.
Vriendelijke groet, Door Jelsma, Hilversum, 2010.
|
|
Voor degenen die behoefte hebben aan enige achtergrondinformatie over de initiatiefnemer van deze website: ik ben Door Jelsma, geboren in 1957, en woon al 30 jaar gelukkig samen met mijn vriend en twee inmiddels grote dochters. Ik heb gewoond en gewerkt in verschillende plaatsen, altijd gedreven door idealisme. Mijn geestdrift komt niet uit de lucht vallen. Ik ben opgegroeid in een warm en veilig gezin waar het zoeken naar de heilige bron van het bestaan dagelijkse kost was. Mijn vader is protestants theoloog en auteur, mijn moeder koos voor de katholieke kerk en schildert onder meer ikonen. Scheppingsdrang, solidariteit en oecumene waren in mijn thuisbasis vanzelfsprekend. |
